• W niektórych miejscach można wypożyczyć  kostiumy do zdjęć.
• W pobliżu purikury zawsze jest duże lustro  na wypadek gdyby ktoś chciał poprawić makijaż.
• Mężczyźni zazwyczaj nie mogą korzystać z automatów jeśli nie są w towarzystwie kobiety. Dlaczego> Trudno to wyjaśnić, ale Japonia znana jest ze swojego problemu z  “chikan” (co móżna przetłumaczyć jako “zboczeniec”) a miejsca gdzie młode dziewczyny przebierają się w czasami dość skąpe stroje mógłby takowych przyciągać. 
• Prawie każda maszyna zmienia twarz- powiększa oczy, wybiela skórę, dodaje włosom blasku, wszczupla, podkreśla kolor ust. Niestety nie ma opcji wyłączania. 
• Oczywiście w trakcie obsługi aparatury i sesji w tle (bardzo głośnym tle) leci muzyka. Którą często można sobie wybrać. 
• Każda budka ma specyficzny styl- wpływa on na dostępną kolorystykę, tła i dekoracje. Na ściankach zawsze są pokazane przykładowe zdjęcia. 
• Niektóre maszyny robią zdjęcia całej sylwetki podczas gdy inne fotografują tylko twarz.
• Ustawienie kamery jest dostosowane do typowych użytkowników- Japońskich dziewczyn i kobiet. To niestety oznacza, że osoby naszego standardowego  wzrostu będą się musiały do zdjęcia pochylać albo kucać. Na szczęście na ekranie wyświetla się podgląd i jest kilka sekund na pozowanie.  
• Do zdjęć najlepiej nie ubierać się na zielono. W takim kolorze jest tylna ścianka, która na zdjęciu zostanie zastąpiona wybranym tłem. Zielony materiał może się zlać. Tak się przydarzyło mi gdy miałam niebieskozieloną bluzkę- na zdjęciu wyglądam jakbym się wyłaniała z budynku :)
• Na monitorze wyświetlają się często sugerowane pozy i komunikaty dotyczące tematyki zdjęcia. 
• Po sesji zdjęciowej nadchodzi czas na dekorowanie zdjęcia. W mniejszych budkach robi się to w tym samym miejscu, w większych trzeba przejść za kolejną kotarę (na ekranie pojawi się informacja czy iść na lewo czy na prawo). Można tam dodać napisy, naklejki, podmalować rzęsy i wybrać układ zdjęć. 

Purikura

Inne gry